Kiai-jitsu
Sprubjuę wytłumaczyć właściwie o czym jest mowa gdy używa się wyrażenia Kiai-jitsu. Tak więc "kiai" jest to połączenie dwóch słów ("ki" - zwykle używane jest w wymowie jako siła, energia, życie, energia witalna, pragnienie, wola, itd; "ai" - znaczy tyle co równocześnie, harmonicznie, łącznie, itd.), których jako najprostrze tłumaczenie nasówa się "energia wewnętrzna", "strumień energii", "energia duchowa", "jednośc duchowa", "zenergizowanie woli" itd. Samo to, że objaśnienia są tak niekonkretne, sprawaia, że termin jest niejedoznaczny i nie jasny. Nic w tym dziwnego, gdyż termin ten jest tak samo trudny do zdefiniowania jak np. wiosenny nastruj i inuicja.
Samo "kiai" może być świetnym koordynatorem lub udoskonalczem technik danej sztuki walki, jednak głupotą jest przypisywanie jej obalania murów, niszczenia narządów wewnętrznych, itd.
"Kiai" jest pojęciem pochodzącym z systemów filozoficzno-religijnych Dalekiego Wschodu. Umiejętność uświadamiania sobie "kiai" ma być nieodłącznie związana z pewnymi praktykami (m.in. trenowania sztuk walki).
W ten sposób trenujący mogą sobie to wyjaśnić w kilku słowach, podczas gdy niewtajemniczeni potrzebują długiej dyskusji.
W skrócie można powiedzieć, że "kiai-jitsu" to sztuka osigania perfekcji w uwalnianiu energii.
Aby było to bardziej jastne spróbuję teraz wyjaśnic czym w praktyce jest "kiai".
Najczęściej jest to okrzyk (zwany "kensei") akcentujący decydującą fazę wykonywanej techniki. Biorąc to pod uwagę, przez "kiai" można zrozumieć zaakcentowanie decydującej fazy techniki "duszą i ciałem".
Takie zjawisko znane jest nie tylko w sztukach walki, ale równiez w wielu sportach wymagających momentu wyjątkowej koncentracji siły, uwagi i precyzji (np. okrzyk ciężarowców). Wydaje się że chwilowe zatrzymanie oddechu ma znaczenie dla sprecyzowania techniki, a gwałtowny wydech ma znaczenie dla wydatkowania siły dynamicznej i jest to złożony odruch oddechowo mięśniowy.
Standardowym przykładem uzycia tego odruchu są duże koty, które atakując wydają chrakterystyczny chrapliwy ryk (kolejny przyklad wzornictwa technik na naturze).
Ale ludzie ten odruch sprowadzili do rangi metody i tu sztuki walki nie mają porównania z niczym innym.
Trzeba też zaznaczyć, że okrzyk w sztukach walki, jako metoda akcentowania decydujacej fazy techniki jest tylko częścą pojęcia "kiai", gdyż bejmuje ono także doskonałość czasowej i przestrzennej koordynacji ruchów.
Dobrym tego przykładem może być technika karate Oi-zuki (cios prosty z wypadu). Wydaje się prosty, ale jest ona jedną z trudniejszych technik wsród uderzeń (wiem z doświadczenia).
Spróbuję teraz wyjasnić na czym polega "kiai" w Oi-zuki.
Aby wykonać to uderzenie, najpierw należy opanować krok przestawny, a kiedy już to zrobimy, ćwiczymy udrzenie w miejscu.
Po połączeniu obu elementów większość trenujących wykonuje Oi-zuki w następujący sposób.
Na rysunku trafienie w cel następuje chwilę po zatrzymaniu wykrocznej nogi i jest to sposób BŁĘDNY, gdyż trafienie w cel powinno nastąpić chwilę przed zatrzymaniem stopy.
Jaka jest różnica??? Taka, że nieprawidłowe uderzenie marnuje zyskaną siłe uderzenia wynikajcą z sumowania prdkości wyprowadzonego ciosu i masy ciała.
Uderzając poprzez ruch całego ciała operujemy siłą kilkudziesięciu kilogramów, ale jeżeli uderzamy po zatrzymaniu ruchu ciała, mamy do dyspozycji tylko kilkunastokilogramowa siłę ramienia.
Większość ludzi (zwlaszcza nie trenujacy) widząc dwie osoby wykonujące tą technike na np.worku na oba sposoby nie zauwazy roznicy w wykonaniu techniki, ale zaówarzą napewno bardzo zroznicowany efekt.
Można wowczas powiedzieć im, iż mistrz uwolnił swoją "ki, a wiekszość zapewne uwierzy.
Tak więc można powiedzieć, że "ki" zarówno jako ukryta, jak i prawdziwa energia najzwyczajniej w swiecie nie istnieje, lecz tkwi w nienagannej i umiejeetnie wykożystanej technice.
Teraz jescze toche na temat "kiai" jako okrzyku (to z przymrurzeniem oka).
Otórz "Kiai-jitsu" wyrarzone okrzykiem jest pierwotną i jakby nie patrzeć prymitywnym (aczkolwiek skutecznym) czynnikiem obronnym, ktory prócz powodowania napięcia mięśni brzycha co niejako ma łagodzić ból, ma także dodawać odwagi.
Ale "Kiai-jitsu" oddziaływać może również na takiego potencjalnego przeciwnika, gdyż:
1) ostry i silny dźwięk ma swój efekt fizyczny, w którym fala dźwiękowa uderza w błonę bębenkową wywołując: ból, odruch obronny, odruchy bezwarunkowe, zmienić rytm pracy serca i oddechu, automatyczne spuszczenie glowy w ramiona, chwilowe zamknięcie lub napiecie niektórych mieśni.
2) ostry i silny dźwięk wywouje efekt psycho-ruchowy: niektóre dzwięki (np.krzyk przerażenia) mogą wywoływać lęk, inne (np. krzyk przypominający ryk zwierzęcia) moga wywołać lęk czy przerażenie.
Przez to widać, że jednak nie tak bardzo różnimy się od naszych przodków, a okrzyk oddziaływuje na nas tak samo jak oddziaływał na nich, choć dziś niewielu potrafi go odpoiednio wykorzystywać.
Tekst został napisany luźno opierając się o materiał zamieszczonego w książce pt. "Sztuki i sporty walki dalekiego wschodu", kilka innych ksiażek, oraz wiedzę własną.
Jakoś niedawno zrobiła się nieco o tym mowa, zlapalem chwile wolnego czasu i tak jakos mnie natchnęło . Wszelkie uwagi poprawki co do teorii mile widziane.Dodał/a:shinra
Najnowsze
. Wszelkie uwagi poprawki co do teorii mile widziane.
