Combat 56 - system walki wręcz stworzony dla polskich oddziałów specjalnych przez majora Arkadiusza Kupsa na początku lat 90. XX wieku. Nazwa pochodzi od numeru kompanii ze Szczecina, w której był szkoleniowcem.
Formacje specjalne, a zwłaszcza te przeznaczone do działań specjalnych, dywersyjnych czy prowadzenia dalekiego rozpoznania narażone są na walkę kontaktowa w większym stopniu niż jednostki konwencjonalne. Lata 80-te i 90-te to poszukiwania technik w najróżniejszych stylach i szkołach, to okres porównywania i eksperymentowania.
Niewątpliwy wpływ na pierwotny kształt systemu miały osobiste kontakty z wieloma przedstawicielami różnych styli walki: J.Lindnerem, A.Brylem oraz własne doświadczenie z treningów jiu-jitsu, kyoksul, wing chun i kung-fu.
W początkowej wersji System Combat powstał w 56 Kompanii Specjalnej był zbiorem technik przeznaczonych do eliminacji i w takiej formie był mało uniwersalny i nieprzyswajalny w innych strukturach. Postrzegany był jako zbiór najbardziej brutalnych i morderczych technik potrzebnych tylko na prawdziwej wojnie. Rozbudowa systemu skupiła się na opracowaniu bezpiecznych i prostych technik samoobrony wykorzystywanych schematach ruchowych w innych sytuacjach taktycznych. System dowiązano do obowiązujących przepisów w poszczególnych resortach co szczególnie widoczne jest w rozdziale poszczególnych faz technik.
Nadrzędnym celem systemu jest prostota i skuteczność. Szokuje on racjonalnym podejściem do psychologii przetrwania i niewielką ilością schematów ruchowych, które pozwalają na szybki proces nauczania. Proste chwyty operujące na gałkach ocznych, tętnicach szyjnych, tchawicy czy kroczu ? pozwalają każdemu wyjść z sytuacji zagrożenia. Trzymania wykorzystujące tzw. łańcuchy dźwigniowe pozwalają na proste i skuteczne unieruchomienia. Skuteczność opiera się na nawykowym opanowaniu 2-3 technik, co daje gwarancję skuteczności w różnych wariantach ataku przeciwnika. W systemie nie ma rzutów, szeregu postaw czy skomplikowanych ewolucji. Pierwsze publikacje o systemie pojawiły się w latach 90-tych w prasie fachowej, a pierwsze otwarte szkolenia zostały zrealizowane w roku 1997. Obecnie wersja przeznaczona na rynek cywilny dostępna jest w kilku miejscach poprzez autoryzowanych instruktorów i na corocznych stażach Combat 56 na który zjeżdżają setki uczestników.
System Combat 56 był cały czas rozbudowywany co wynikało z potrzeb rynku specjalistycznego. Tematyka została uzupełniona o walkę bronią białą, strzelectwo bojowe, wzorce i procedury w sytuacjach kryzysowych. Programem szkoleń objęto najbardziej elitarne jednostki MON takie jak 1Pułk Komandosów, 6 Brygadę Desantowo-Szturmową, 25 Brygadę Kawalerii Powietrznej, 21 Brygadę Piechoty Górskiej, pododdziały rozpoznawcze i inne. System był wdrażany w Nadwiślańskich Jednostkach MSW, Straży Granicznej, Zakładach Karnych, Policji i innych.
"Przed dziesięcioma laty budowaliśmy system taktyczno-strzelecki połączony z walką wręcz. Żeby mocno brzmiało, nadaliśmy mu nazwę Combat.
Ponieważ wkrótce wszystko zrobiło się albo survivalowe albo combatowe, dodaliśmy identyfikator naszej kompanii, stąd Combat 56. Długo nie wychodziliśmy ze szkoleniem poza jednostki wojskowe, policyjne i służbę więzienna. Dziś, między innymi w Toruniu, Szczecinie, Katowicach, Lublinie nasi instruktorzy związani z tymi służbami, wykorzystując część technik, prowadzą szkolenia otwarte." Arkadiusz Kups, Żołnierz Polski 6/2004
Obecnie szkolenia odbywają się i dla wojskowych i dla cywili oczywiście z innym zakresem technik i potrzeb danej grupy szkoleniowej , skuteczność w tym systemie można osiągnąć dość szybko patrząc na sztuki walki. Na wyrobienie sobie podstawowych odruchów obronnych ćwiczący potrzebuje ok roku czasu. Zaletą technik Combat 56 jest fakt że wszystkie techniki są trenowane realnie a nie zakładając skuteczność teoretyczną ? jeśli sprawdzisz to na treningu i działa to na ulicy powinno ci też zadziałać. Technika im prostsza, składająca się z paru ruchów i łatwa do nauczenia ma szanse skuteczności w realnym starciu.
Walki treningowe zawsze odbywają się pod okiem instruktora, który przerywa je, gdy istnieje groźba kontuzji. Podczas sparingów w kontakcie nie stosuje się niebezpiecznych technik, np. wybicia oczu. Walki kontaktowe na gołe ręce odbywają się w dwóch fazach: pierwsza w pozycji stojącej - w twarz się uderza otwartą dłonią, w korpus pięścią, zaś kopnięcia dozwolone są również w twarz, druga faza toczy się po zejściu do parteru i kończy się w momencie założenia odpowiedniego chwytu kończącego. Inny rodzaj walk polega na tym, że jeden z partnerów uderza w rękawicach, drugi stara się sprowadzić go do parteru i założyć chwyt. Walczyć mogą tylko osoby, które ukończyły 3. stopień szkolenia lub mają długi staż treningowy.
Najnowsze
